امروز دانش‌آموزان براي ورود به عصر دانايي و و روبرو شدن با تحولات مستمر بايد به طور فرآينده‌اي مهارتهاي تفكر انتقادي وخلاق را براي تصميم گيري مناسب و حل مسائل پيچيده جامعه فراگيرند . دانش‌آموزان بايد به مهارتهاي پژوهش و حل مسئله مجهز شوند و روحيه جستجوگري را در خود تقويت كنند .

براي تربيت شهرونداني كه داراي تفكر منطقي و نقاد و داراي درك اجتماعي ، سياسي عميق باشند ، آموزش مهارتهاي تفكر و يادگيري از طريق روشهاي ياددهي – يادگيري فرآيند مدار ( فعال ) ضروري به نظر مي‌رسد . اين ضرورتي است كه دنياي امروز با آينده‌اي كه پيش رو دارد ، بايد براي آن برنامه ريزي كند . چاره اساسي براي رسيدن به اهداف ، تغيير بنيادي در روشها‌ي آموزش و يادگيري در مدارس است . لذا روش‌هاي تدريس فعال كه بتواند فعاليتهاي فراگيران را تقويت و يادگيري را به يك جريان دو سويه تبديل كند ، از اهميت ويژه‌اي برخوردار است. حاصل روشهاي فعال تدريس ، يادگيري موثر اكتشافي است كه دانش ‌آموزان با راهنمايي معلم و مربي به آن دست مي‌يابند . اما متاسفانه در اغلب كلاسها ، معلم مي‌كوشد اطلاعاتي را در دهن دانش‌آموز انبار كند . روشن است كه نتيجه چنين عملكردي صرفاً تقويت حافظه است و خلاقيت ، نوآوري و هنر و ذوق مورد غفلت واقع مي‌شود . معلمي كه روشهاي سنتي و غير فعال را به كار مي‌برد ، فراگيران حالت انفعالي دارد و در امر يادگيري و آموزش مشاركت ندارد . در نتيجه ماندگاري اين يادگيري كم است و فراگيران براي آن ارزش قائل نخواهند شد.