رويكردهاي الگوهاي نوين تدريس

شماره صفحه | 1 | 2 | 3 | 4 |

« يكي از الگوهايي كه در تكوين شخصيت فردي و اجتماعي فراگيرندگان سهم بسزايي دارد ، الگوي ايفاي نقش است . موقعيت‏هاي متفاوت اين روش ، نمونه‏هاي كوئكي از ايفاي نقش‏هاي زندگاني است و بهتر از بقيه روش‏ها ، فراگيرندگان را در عرصه زندگي مي‏آزمايد . معمولا" در تمام نظام‏هاي آموزشي ، تقويت و بهبود روابط اجتماعي دانش‏آموزان يك سياست اصولي است . از آن‏جا كه انسان‏ها اجتماعي‏اند و تمام ارتباطات در يك فضاي سالم ارتباطي سير مي‏شود ، اگر دانش‏آموزان مهارت‏هاي زندگي كردن را كسب‏كنند ، در تمام شإـون زندگي با موفقيت بيشتري عمل خواهند كرد . با آن كه در تمام درس‏ها امكان تعامل و تبادل تجربيات اهميت خاصي دارد ، در بعضي درس‏ها مانند تعليمات اجتماعي به طور ويؤه‏ و خاصي به كسب مهارتهاي اجتماعي ثرداخته مي‏شود . در اين روش ، دانش‏آموزان بر اساس علايق خويش نقش‏هاي مورد نظررا انتخاب مي‏كنند و با نظارت معلم وهمكاري ديگر دوستان به ايفاي نقش مي‏ثردازند . از اين طريق ، آموزش قوانين و روابط اجتماعي حاكم بر جامعه بهتر انجام مي‏شود و به يادگيري موتْر و كارآمد مي‏انجامد . زيرا دانش‏آموزان ضمن شناخت مسايل و هنجارهاي اجتماعي ، به تحليل آنها مي‏ثردازند و در حين ايفاي نقش ، نگرش خود را تتْبيت مي‏كنند و نوعي ارتباط عاطفي و انسانـــــي بـــا ديگران برقــــرار مي‏سازند . در اين روش ، مهارت‏هاي كلامي آنان نيـــز تقويت مي‏گردد كه خود موجب درك و فهم محيط اطراف مي‏شود . » ( فضلي خاني ، 1378 ، ص93 )